نگاهی بر اوضاع خوابگاه دختران

روزهای پايانی شهريور86 بود، پذيرفته شدگان جديد برای ثبت نام ودانشجويان سال بالايی برای تعيين اتاقهايشان از شهرهای دور و نزديک خود را به بابلسر رسانده بودند که آشفتگی و بی نظمی را به طور کامل  در خوابگاه دختران با چشمانشان دیدند.

خوابگاه مملو از دانشجويانی بود که در جستجوی پناهگاهی برای خود بودند، غافل از اینکه تعداد آنها بیش از گنجایش خوابگاه است. با وجود اینکه سرپرست وقت دانشگاه دراردیبهشت ماه 86 در جشنی که به مناسبت هفته ی خوابگاه ها در خوابگاه حضرت زینب(س) برگزار شد بود پایان کار بلوک 6 و بهره برداری از آن را در ترم آینده از افتخارات مدیریتی خود برشمرده بود و با اطمینان وعده ی اسکان دانشجویان را از ترم بعد در این بلوک را داده اما هنوز بلوک جدید برای اسکان دانشجویان آماده نبود،دانشجویان جدید علاوه بر سختی هایی که در بدو ورودشان به دانشگاه مازندران به دلیل انتخاب فضای محدود سلف مرکزی دانشگاه جهت ثبت نام از صدها دانشجو پشت سر گذاشتند با مشاهده ی اوضاع آشفته ی خوابگاه حضرت زینب(س) خان سهمگین تری را پیش روی خود متصوّر شدند.آنها به ناچارچند روزی را به همراه خانواده هایشان درمسجد دانشگاه سپری کردند امّا با آغاز مهر ماه به نمازخانه ی خوابگاه کوچانده شدند.

مشکل جدّی تر از آنی بود که به نظر می رسید،چرا که چند هفته ای از این ماجرا گذشته بود اما مسئولین دانشگاه سردرگم بودند و نمی دانستند چه کنند.

اصلاً چرا تعداد متقاضیان پذیرفته شده برای سکونت در خوابگاه تا به این حد افزایش یافته بود که  مسئولین نتوانند کاری بکنند؟ آیا دلیلش پذیرش بیش از اندازه ی دانشجو در این دانشگاه  و فراهم نکردن تسهیلات در جهت اسکان این تعداد نبوده است؟

چرا با وجود وعده هایی که در جهت افتتاح بلوک جدید به دانشجویان داده شده بود این بلوک نباید در مدت سه ماه تابستان جهت استفاده ی دانشجویان آماده می شد؟

چه ناهماهنگی وجود داشته که مانع از این مسئله شد؟چرا تدبیر و برنامه ریزی لازم در این زمینه از جانب مسئولین دانشگاه ونیزمسئولین خوابگاه صورت نگرفته است؟

اگر بهانه طبق معمول بودجه و مسایل مالی بوده، خلاف ترم های گذشته هزینه ی خوابگاه قبل از استفاده و در ابتدای ترم از تمامی دانشجویان ساکن درآن گرفته شد امّا چرا هیچ گونه پیشرفت کاری در جهت اتمام  کار بلوک 6 طی این چند ماه مشاهده نشده است؟

سرانجام مسئولین خوابگاه دختران برای اسکان جدیدالورودها که دیگر دانشجویان آنها را سیل زده خطاب می کردند تصمیم گرفتند که ظرفیت اتاق های 6 نفره ی  بلوک  5 را به 7 نفرافزایش دهند و سایت، سالن های تلویزین و نیز سالن های مطالعه دیگر بلوک ها را به اتاق تبدیل کنند.

بیچاره دانشجویان جدیدالورود که با چه شوق و ذوقی پس از قبولی در دانشگاه قدم به آن گذاشته بودند و اینگونه با استقبال گرم مسئولین دانشگاه و خوابگاه مواجه شدند.بیچاره تر ازآنها خانواده هایشان که تا سال گذشته دغدغه ی قبولی فرزندانشان در کنکور را داشتند و امسال پس از قبولی آنها در دانشگاه دغدغه ی خوابگاه جای آن را گرفته است.

از این سختی ها که بگذریم با این وضعیّتی که در خوابگاه ایجاد شده امید پیدا کردن گوشه ای آرام که بتوان صفحه ای از کتابی را مطالعه کرد خواب و خیالی بیش نیست؛ مگر اینکه در برهوتی که در حوالی بلوک   5 به امان خداوند رها شده شاید بتوان جایی یافت، آن هم فقط در شب البته همراه با زوزه ی گرگ ها وعوعوی سگان!

شاید تصور کنید این حرف ها تنها حاصل یک خیال بافی است امّا اگر خود از نزدیک این وضعیّت را مشاهده کنید به همه ی بچه های ساکن در خوابگاه حق می دهید. تصور کنید بلوک 5 با حدود 500 دانشجوی ساکن در آن، سالن مطالعه ای دارد با ظرفیت حداکثر  30 نفر و سالن تلویزیونی با همین تعداد گنجایش. خب با این اوصاف حتی یک دهم دانشجویان ساکن در این بلوک جایی برای مطالعه ندارند. یا برای رفت و آمد دانشجویان ساکن در بلوک 5 تنها یک دستگاه اتوبوس اختصاص یافته که قبل از هر ساعت کلاسی 3 بار باید مسیر دانشگاه تا خوابگاه را طی کند که با توجه به قرار گرفتن بلوک 5 در مسافتی دورتر از بلوک های 1  تا 4  و نیز مسافت دور دانشکده تربیت بدنی در محوطه دانشگاه وقت زیادی می طلبد، به این ترتیب دانشجویان برای سر وقت حاضر شدن در کلاس دچار مشکل          می شوند. در روزهای سرد و بارانی این مسئله جدی تر میشود چرا که در روزهای عادی بسیاری از ساکنان خوابگاه مسیر خوابگاه تا دانشگاه را پیاده روی می کنند اما در روزهای سرد و بارانی امکان این امر وجود ندارد و در نتیجه ازدهام زیادی برای استفاده از سرویس به وجود می آید، مشکل کم کاری سرویس موجود نیست بلکه مسئله اینجاست که ظرفیت یک دستگاه اتوبوس برای جمعیت فراوان ساکنان خوابگاه کافی نیست.

به نظر شما وقتی مسئولین دانشگاه با همفکری مسئولین خوابگاه برای اسکان دانشجویان چنین تصمیماتی می گیرند آیا نباید به فکر عواقب آن نیز باشند؟ آیا نباید در ادامه ی اجرای برنامه های خود مبنی بر افزایش ظرفیت اتاق ها در بلوک های پنج گانه به فکر تسهیلاتی جدید برای رفاه حال دانشجویان در زمینه ی سرویس رفت و برگشت به دانشگاه، سالن مطالعه ،سالن تلویزیون وبسیاری مسایل ریز و درشت دیگر نیز باشند؟ آیا مسئولی هست که جوابگو باشد و به این سوالات پاسخی دهد؟